Goossen ontwikkelde zijn voorliefde voor hout als meubelmaker. Juist de afgekeurde stukken, ongeschikt voor verwerking in zijn vak, daagden hem uit er andere dingen mee te doen. De delen met knoesten, met verkleuringen als gevolg van inwateren, de ongewenste kronkel in het hout maakten de kunstenaar in hem wakker. Aanvankelijk werkte Goossen figuratief. Maar zelfs een technisch geslaagd werk was voor hem niet meer dan een kopie van wat hij zag. Hij wilde creëren, niet kopiëren. De kunstacademie van Eeklo bood uitkomst. Goossen leerde daar zijn gedachten in hout vorm te geven.

Aandacht.
Zijn werken, die allemaal gemaakt zijn van inheemse houtsoorten als berk, es en goudenregen, demonstreren de aandacht en de liefde van de maker voor hout. De eigen structuur en beweging van het hout zijn gevolgd. Soms levert dat robuuste sculpturen op, met grote openingen, gladde ronde oppervlakken.

Ander hout geeft een ander resultaat: fragiel, bijna doorzichtig zijn enkele van de werken. Goossen gaat wel uit van een bepaald ontwerp, meestal bestaat dat alleen in zijn geest, soms maakt hij een kleimodel. Dat is noodzakelijk om de technische moeilijkheden te overwinnen, Alles is handwerk, geen machine komt er aan te pas. Of het nu de sierlijke ópwelling´of de rondborstige árm en rijk´betreft, alle werken vragen om aanraking. Zacht en glad als zijde voelen ze aan door het geduldige polijsten.